జపనీస్ బొమ్మలు

జపనీస్ బొమ్మలు

జపనీస్ బొమ్మలు: వివిధ రకాల సాంప్రదాయ బొమ్మలు ఉన్నాయి, కొన్ని పిల్లలు మరియు శిశువులకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నాయి, కొన్ని సామ్రాజ్య న్యాయస్థానం, యోధులు మరియు వీరులు, అద్భుత కథల పాత్రలు, దేవతలు మరియు (ఎప్పుడూ లేని) రాక్షసులు మరియు అదనంగా ప్రతిరోజూ జీవనశైలి యొక్క మానవులు తూర్పు పట్టణాలు

జపనీస్ బొమ్మలు

చాలామంది సుదీర్ఘ సంస్కృతిని కలిగి ఉన్నారు, అయినప్పటికీ ఈ రోజుల్లో, గృహ మందిరాల కోసం, అధికారిక బహుమతి ఇవ్వడం కోసం లేదా హినామట్సూరి, బొమ్మల పోటీ, లేదా కోడోమో నో హాయ్, పిల్లల దినోత్సవం వంటి పోటీల కోసం తయారు చేస్తారు. కొన్ని ఆలయ సందర్శన లేదా ఇతర ప్రయాణాల జ్ఞాపకార్థం యాత్రికుల సహాయంతో కొనుగోలు చేయడానికి సమీపంలోని చేతిపనుల వలె తయారు చేయబడతాయి.

కలెక్టర్లు

తూర్పు బొమ్మలు అనేక ఉపవర్గాలుగా విభజించబడ్డాయి. మహిళల దినోత్సవం, హినా-నింగ్యో, మరియు బాలుడి రోజు ముష్-నింగ్యో, లేదా ప్రదర్శన బొమ్మలు, సాగు-నింగ్యో, గోషో-నింగ్యో మరియు ఇషో-నింగ్యో. కలప బొమ్మలు కామో-నింగ్యో మరియు నారా-నింగ్యో మరియు ఫుషిమి-నింగ్యో మరియు హకాటా నింగ్యోతో సహా మట్టి బ్యూరోక్రసీతో కలిసి తయారు చేసిన వస్త్రం ద్వారా సేకరణలు లేబుల్ చేయబడతాయి.

జపనీస్ బొమ్మలు

పంతొమ్మిదవ శతాబ్దంలో నింగ్యోను పశ్చిమాన ప్రవేశపెట్టారు. బొమ్మ పేరుకుపోవడం పశ్చిమంలో ప్రసిద్ధ ఆసక్తిగా మారింది. [6] పశ్చిమ నుండి ప్రసిద్ధి చెందిన ప్రసిద్ధ రుణదాతలు జేమ్స్ టిష్యూట్ (1836-1902), జూల్స్ అడెలైన్ (1845-1909), ఎలోయిస్ థామస్ (1907-1982) మరియు శామ్యూల్ ప్రియర్ (1898-1985) వంటి వ్యక్తులను కలిగి ఉన్నారు. [7] జేమ్స్ టిష్యూట్ లౌకిక రికార్డుల చిత్రకారుడు. 1862 లో, లండన్ ఎగ్జిబిషన్‌కు హాజరైన తరువాత, అతను తూర్పు కళాకృతుల వైపు ఆకర్షితుడయ్యాడు. 1860 లలో, ప్యారిస్‌లోని తూర్పు కళాకృతుల యొక్క అత్యంత కీలకమైన రుణదాతలలో టిష్యూట్ ఒకటి. అతని సేకరణలు కోసోడ్-శైలి కిమోనోలు, పెయింటింగ్స్, కాంస్య, సిరామిక్స్, తెరలు మరియు అనేక బిజిన్-నింగ్యో (గత ఎడో కాలం నుండి బొమ్మలు) ను రక్షించాయి. [8] అడెలైన్‌ను రన్నింగ్ ఆర్టిస్ట్‌గా పిలుస్తారు మరియు అతన్ని “మికికా” అని కూడా పిలుస్తారు. నడుస్తున్న కళాకారుడిగా తన కెరీర్‌లో ఏదో ఒక సమయంలో అడెలిన్ చాలా రచనలు చేశాడు. అతను తన ఎచింగ్స్ కోసం గొప్పగా అంగీకరించాడు మరియు అతని వియెక్స్-రోవెన్ “లే పార్విస్ నోట్రే-డామే” కోసం గౌరవ దళం యొక్క పాస్ను పొందాడు. టిష్యూట్ లాగా కాదు, అడెలైన్ నిజమైన కలెక్టర్గా గుర్తించబడింది. [ఆధారం కోరబడినది] అడెలైన్ సేకరణలో ఎక్కువ భాగం నింగ్యోను కలిగి ఉంది మరియు కొన్ని ప్రింట్లు మాత్రమే ఉన్నాయి.

జపనీస్ బొమ్మలు

మీజీ పొడవులో, 3 మంది పురుషులు నింగ్యో, షిమిజు సీఫే (1851-1913), నిషిజావా సెంకో (1864-1914), మరియు సుబోయి షాగోరో (1863-1913) పేరుకుపోవడానికి మార్గదర్శకులు అయ్యారు. ముగ్గురు వ్యక్తులను “గంగు శాన్ కేట్సు” (ముగ్గురు అద్భుతమైన బొమ్మ సేకరించేవారు) అని పిలుస్తారు. వారు అనేక రకాల నింగ్యోలను ఉంచడానికి మరియు డాక్యుమెంట్ చేయడానికి నింగ్యోను సేకరించడానికి శాస్త్రీయ విధానాన్ని తీసుకువచ్చారు. షిమిజు, ఒక కళాకారుడు మరియు కాలిగ్రాఫర్, తన వ్యక్తిగత సిరీస్ 440 నింగ్యో బొమ్మల యొక్క ఇలస్ట్రేటెడ్ కేటలాగ్‌ను పెంచడం ద్వారా ఉపయోగించగల తన కళాత్మక సామర్థ్యాన్ని ఉంచాడు. కేటలాగ్ 1891 లో యునై నో టోమో పేరుతో ప్రచురించబడింది. నిషిజావా, ఒక బ్యాంకర్, హినా-నింగ్యోపై గణనీయమైన సేకరణను సేకరించాడు. అతను శక్తివంతమైన పరిశోధకుడు, కథలు, పత్రాలు మరియు గణాంకాల సేకరించేవాడు, ఎడో కాలంలో హినా-నింగ్యో యొక్క అభివృద్ధిని సూచిస్తాడు. నిషిజావా కుమారుడు టెకిహో (1889-1965) తన సిరీస్‌ను వారసత్వంగా పొందాడు, అయితే 1923 నాటి కాంటో భూకంపం లోపల ఈ సమావేశంలో చాలా భాగం కోల్పోయింది. టోక్యో మానవ శాస్త్ర సమాజానికి వ్యవస్థాపక తండ్రి అయిన సుబోయి, ఈ ముగ్గురిలో ఎక్కువ శిక్షణ పొందాడు మరియు అతను పరిచయం చేశాడు నింగ్యో సేకరణకు శాస్త్రీయ వివరాలు. [9] బొమ్మలు దశాబ్దాలుగా జాప్ సంప్రదాయంలో భాగంగా ఉన్నాయి మరియు వాటిని కూడబెట్టుకునే దృగ్విషయం ఆచరణలో కొనసాగుతోంది. అనేక సేకరణలు మ్యూజియాలలో భద్రపరచబడ్డాయి, వీటిలో పీబాడీ ఎసెక్స్ మ్యూజియం, క్యోటో నేషనల్ మ్యూజియం మరియు యోడోకో గెస్ట్ హౌస్ ఉన్నాయి.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *